فیلم فاجعه به سبک هالیوود بین لحظات متحرک و قابل پیش بینی نوسان می کند – اخبار سرگرمی، فرست پست

قالب: تووینو توماس، کونچاکو بوبان، آصف علی، آپارنا بالامورالی، لال، ایندرانس، آجو وارگزه، نیلین ساندرا، وینیتا کوشی، گیلو جوزف، سودهش، کالایاراسان، وینیت سرنیواسان، گاوتامی نایر، تانوی رام، شیوادا، ناراین، جوی متیو، پالی والسان

کارگردان: جود آنتانی جوزف

زبان: مالایایی

نقد و بررسی فیلم نیلولیچم: ریبوت مسحورکننده عاشقانه ابوی داستان عجیب بشیر

گولسن خواننده پاپ ترکیه به دلیل شوخی در مدارس مذهبی به 10 ماه حبس تعلیقی محکوم شد

زمانی که بازیگران 2018 برای اولین بار اعلام شد، به نظر می رسید که جود آنتانی جوزف کارگردان، رویه ای به سبک عاشیق ابو را هدف قرار داده است. ویروس، آن گزارش درخشان و بالینی از کارایی و روحیه جامعه که کرالا با آن شیوع نیپا را در نیم دهه قبل از آن آغاز کرد. این احساس در طول صحنه های آغازین ادامه دارد 2018 زمانی که هر یک از شخصیت های آن با بازی ستاره های شناخته شده معرفی می شوند. هر چند بیشتر از نیم ساعت طول نمی کشد.

2018 در رویکردش به یک درام واقعی کمتر عاشق عاشیق و بیشتر هالیوود است. اصلاح کنید: این یک الگوی فرسوده هالیوود برای فیلم‌های فاجعه‌آمیز است که میل مشهور سینمای عصر جدید مالایالام به داستان‌سرایی کم‌روشن، تکه‌ای از زندگی و شخصیت‌پردازی‌های غوطه‌ور را از بین می‌برد. و بنابراین، با اخباری از پس‌زمینه منتهی به سیل شروع می‌شود، ما را با دسته‌ای از افراد جذاب آشنا می‌کند که سرنوشت‌شان را می‌توان با دقت حدود 98 درصد حدس زد که مدت زیادی از زمان اجرا نمی‌گذرد، شخصی را با نیت شیطانی تثبیت می‌کند و می‌یابد. یک شخصیت قهرمان خوش تیپ در میان چندین روح خوب.

جود در گذشته بسیار ماجراجوتر بوده است. که در مال سارا (2021)، او از طریق داستان یک حرفه‌ای (آنا بن) که خواهان سقط جنین است – موضوعی که تا حد زیادی در سینمای هند تابو است، برای حق یک زن برای انتخاب اینکه با بدنش چه کاری انجام دهد مبارزه کرد. او پیش از این با تبدیل شدن یک خانم مسن به قهرمان سال 2016 از روندها سرپیچی کرد. اورو موثسی گدا (گرز یک مادربزرگ). هر دو فیلم‌های جذاب و آموزنده‌ای درباره قهرمان‌های باورپذیر بودند که با توجه به جزئیات نوشته شده بودند تا ما را به زندگی و ذهن آنها بکشاند. با 2018، که با آخیل پی دارماجان نوشته است، در جهت مخالف می چرخد. در اینجا او مقیاس و تماشایی را بیش از هر چیز دیگری در اولویت قرار داده است، و مجموعه ای کامل از انسان ها را با ضربات قلم موی وسیع خلق کرده و با درجه ای از عمق تنها بر روی چند مورد از آنها تمرکز کرده است. در اینجا از موسیقی بیش از حد برای برانگیختن ملودرام و برجسته کردن احساسات استفاده می‌شود، و با صدای بیش از حد پخش می‌شود، در حالی که فیلم می‌توانست عمدتاً بر روی شانه‌های یک طراح صدا قرار بگیرد که باران، باد و سایر صداهای طبیعت را به تصویر می‌کشد. در چنین سناریویی انتظار می رود.

به جاهای خوبش رسیدیم. علیرغم قابل پیش بینی بودن در رویکرد، طول قابل توجهی از 2018 تا حدودی به دلیل فیلمبرداری دلپذیر و بیشتر VFX متقاعد کننده موثر هستند، تا حدی به این دلیل که ما از گزارش های رسانه ها و حساب های رسانه های اجتماعی می دانیم که خیر انسانی واقعاً در طول این دوره غالب بوده است. پرالایام در سال 2018، و تا حدی به این دلیل که اکثر بازیگران انتخاب شده از طرق مختلف آنقدر جذاب هستند، که اگر آنها بی حرکت بایستند و به مدت دو ساعت هیچ کاری روی صفحه نمایش انجام ندهند، ممکن است باز هم نگاه کردن به آن سخت باشد. بنابراین، این فیلم پر ستاره و از نظر بصری خیره کننده در مورد سیل کرالا 2018، علیرغم قالب قالب، شخصیت های سطحی و تصمیم برای اجتناب از سیاست فاجعه، به طور متناوب تند و پرتعلیق است.

تووینو توماس در نقش آقای خوب شهرش، انوپ، یک مرد ارتش سابق که عاشق معلمی با بازی تانوی رام می شود، بازی می کند. Bhasi-ettan (ایندرانس) یک مغازه دارد و یکی از خیرخواهان آنوپ است. بهاسی کور است. آصف علی یک مدل مشتاق است که از پیشینه خانوادگی خود شرمنده است: پدر (لعل) و خواهر و برادرش ماهیگیر هستند. وقتی به خانه دختری می‌روند که او می‌خواهد با او ازدواج کند، پدر عروس احتمالی (جوی متیو) به همین دلیل به آنها توهین می‌کند و آنها را طرد می‌کند، زیرا موقعیت اجتماعی بالاتر و موجودی بانکی خود دارد. کونچاکو بوبان نقش یک مقام دولتی را بازی می‌کند که نگران زمان بیشتری با خانواده‌اش است. آپارنا بالامورالی روزنامه نگاری است که به عنوان سردبیر کانال خبری نیز از خواسته هایش غرق شده است. همچنین در ترکیب: راهنمای تور (آجو وارگسه) که جدیدترین مشتریانش به تازگی از اروپا آمده اند، پسری با مشکلات ذهنی، والدینش (سودهش، گیلو جوزف)، زن باردار (وینیتا کوشی) با یک دختر کوچک، برادران جدا شده ، و خیلی های دیگر.

اگر شما از نوع شرط بندی بودید، این یک شرط آسان بود، اما بیایید یک هشدار اسپویلر را در اینجا به نفع … نه مطمئن قرار دهیم. (هشدار اسپویل برای این پاراگراف) منظورم این است که چه شانسی وجود دارد که در پایان چنین فیلمی خواهر و برادرها متحد نشوند، آموزش ارتش سابق در عملیات نجات استفاده نشود، مدل همچنان خجالت بکشد. در مورد جامعه اش، پدرشوهر فضول او متواضع و متحول نمی شود و البته مرد نابینا، کودک دچار مشکل ذهنی و خانم باردار در موقعیت های ناامیدکننده ای گیر نکرده اند. با اعمال جسارت بزرگ نجات یافتید؟ (هشدار اسپویلر به پایان می رسد)

این قطعاً آن نوع فیلمی نیست که عقل آن را داشته باشد که با همدلی با میل مردی برای بالا رفتن از جایگاه خانواده اش در زندگی برخورد کند، حتی در حالی که او را به دلیل قضاوت نسبت به آنها قضاوت می کند. بدیهی است که حماقت یک ساختار اجتماعی مردسالارانه را که انتظار دارد زن پس از ازدواج از یک خانه راحت بیرون بیاید و به خانه ای کم تجهیزات نقل مکان کند و یک تغییر نقش جنسیتی را فراتر از تصور می داند، بررسی نمی کند. به نظر می رسد که Nuance در سیل سال 2018 غرق شده است در حالی که این فیلمنامه در حال نگارش بود.

تنها چیزی که در آغاز پیش بینی نمی شد 2018 این است که دو تا از بزرگترین ستاره های آن، کونچاکو بوبان و آپارنا بالامورالی، چقدر کم استفاده شده اند. ویروسگروه عظیم بازیگران نقش مهمی را در مبارزه با نیپا – سیاستمداران، بوروکرات‌ها، متخصصان پزشکی، اعضای هوشیار مردم، بیماران و سایرین بر روی پرده نمایش دادند. به عنوان مثال، حضور تووینو در فیلم بر اهمیت کلکسیونر در این نبرد تأکید کرد، اما او تنها دلیل به یاد ماندنی بودن این مرد نبود: فیلمنامه این کار را انجام داد. عاشیق همراه با نویسندگان محسن پراری، شرفو و سهاسمد، هر یک از شخصیت‌هایی که هر ستاره بازی می‌کنند، به حساب می‌آیند. 2018 آنقدر در این مجموعه عظیم غفلت می کند که انتخاب بازیگران به یک حقه تبدیل می شود.

همچنین ناامید کننده است که جود، که تا کنون در کار کارگردانی خود به زنان اهمیت داده است، هیچ کاری برای زنان در این زمینه ندارد. 2018 جدا از گریه، کمک بخواهید و نجات پیدا کنید. این روایت به‌طور گذرا از میان اردوگاه‌های امدادی می‌گذرد، بدون این‌که در مورد نحوه عملیاتی شدن آن‌ها به تفصیل صحبت کنم. چه کسی در این کمپ ها مراقبت از سالمندان، بیماران و کودکان را بر عهده داشت؟ کی پخت و تمیز کرد؟ زنان نه؟ فیلم جدا از کم‌ارزش‌کردن این وظایف با توجه نکردن به آن‌ها، همچنان بر اعمال جسارت‌های فیزیکی مردان بیرون متمرکز است. در این زمینه نیز به نظر می‌رسد که فقط یک نمای جزئی از واقعیت ارائه می‌دهد – عکس‌هایی از تحولات واقعی در سال 2018 که بر روی صفحه نمایش چشمک می‌زند در پایان شامل پرسنل زن با لباس می‌شود.

این فیلم همچنین مسئولیت پاسخگویی دولت ایالتی را در این فاجعه نادیده می گیرد، بازدیدهای کوتاهی از بخش تبلیغات و اطلاع رسانی برای معاشرت با کونچاکو را ممنوع می کند، و به طور کامل وقاحت دولت مرکزی در آن زمان را نادیده می گیرد. اگر همه چیز سر جای خود قرار می گرفت، ممکن بود این امر قابل توجیه بود، اما اینطور نیست.

علیرغم اینکه از صنعتی مملو از هنرمندان با شخصیت عالی که مورد احترام مطبوعات و مردم هستند، به دلایلی مدیر بازیگران 2018 بازیگران بدی را برای برخی از قسمت های بیت انتخاب کرد. آقایی که نقش یک گردشگر از لهستان را بازی می‌کند، در صدر فهرست قرار دارد و پس از آن یک مأمور پلیس، من را به یاد کودکی در یک مهدکودک انداخت که نمی‌داند هنگام بازیگری با دستانش چه کند.

معجزه سال 2018 از سوی عموم مردم کرالا رخ داد که به طور گسترده در رسانه ها گزارش شد، از جمله، مهم ترین آن، از خودگذشتگی ماهیگیران این ایالت با ارائه خدمات و قایق های خود در طول عملیات نجات، عبادتگاه هایی که به روی آنها باز شد. جمعیت سرگردان و کارهای داوطلبانه انجام شده توسط مردم و افراد مشهور بی ادعا. معجزه فیلم 2018 این است که علیرغم حماقت های متعدد آن که تعداد زیادی از معابر را توخالی می کند، چندین مورد وجود دارد که در طی آنها نتوانستم جلوی اشک هایم را بگیرم زیرا انسانیت و نجابت به صفحه هجوم آورده بود.

هنگامی که یک خانواده ماهیگیر، کشیش را در کلیسای خود می‌خواهند تا با جامعه ارتباط برقرار کند، وقتی آن قایق‌های ماهیگیری برای اولین بار در آب‌های سیل ظاهر می‌شوند، زمانی که Anoop تووینو از خودگذشتگی را بازتعریف می‌کند، برای دستکاری مخاطب نیازی به امتیاز پس‌زمینه ندارید. این لحظات زیبا با آگاهی از اینکه افراد واقعی آن کارها را انجام می دهند، دلگرم تر می شود. حالا اگر فقط تیم از 2018 فهمیده بودند که این تمام چیزی است که نیاز دارند…

امتیاز: 2.5 (از 5 ستاره)

2018 در سینماها است

Anna MM Vetticad روزنامه نگار برنده جایزه و نویسنده ماجراهای یک منتقد فیلم شجاع است. او در تلاقی سینما با دغدغه های فمینیستی و دیگر دغدغه های سیاسی-اجتماعی تخصص دارد. توییتر: @annavetticad، اینستاگرام: @annammvetticad، فیس بوک: AnnaMMVetticadOfficial